LA HIRE, Laurent de
rench painter
b. 1606, Paris, d. 1656, Paris





Abraham Sacrificing Isaac
Oil on canvas
Musée Saint-Denis, Reims

The Children of Bethel Mourned by their Mothers
Oil on canvas, 97 x 129 cm
Palais Saint-Vaast, Arras

Job Restored to Prosperity
Oil on canvas, 132 x 101 cm
The Chrysler Museum, Norfolk

Cornelia Refusses the Crown of the Ptolomai
Oil on canvas, 138 x 123 cm
Museum of Fine Arts, Budapest

در افسانه ای ژاپنی آمده است

سالها پیش حیوانات به دور از ظلم آدمیان در جنگلی سرسبز زندگی می کردند.
مار خوش آوازترین حیوان بود. او هر روز بیرون لانه اش می نشست
و آواز می خواند. همه ی پرندگان و حیوانات جنگل دور او جمع می شدند
و به آوازش گوش می سپردند. غنچه ها با شنیدن آوازش شکوفا می شدند.
و گلها سرخوش از تولدی که با آوازی چنین نیکو همراه بود تا پایان عمر
کوتاهشان آواز مار را می شنیدند. اما مار شاد نبود. چون او نمی توانست
جنگل زیبایی که در آن زندگی می کرد ببیند. او نمی توانست غنچه ها یی
را که با شنیدن صدای زیبایش می شکفتند تماشا کند.

در گوشه ای از این جنگل زیبا کرم خاکی زندگی می کرد. او چشمانی
درشت و زیبا به رنگ شب داشت. اما چشمان زیبای او همیشه غمگین بودند.
چون او نمی توانست با کسی حرف بزند. اگر کسی از کنار لانه اش
می گذشت و به او سلام می داد،کرم خاکی کوچک نمی توانست جواب
سلامش را بدهد.
او طبیعت زیبا را می دید اما نمی توانست زیبایی آن را به زبان آورد.

روزی جیرجیرک که شیفته ی صدای زیبای مار بود به در خانه ی او رفت
و شروع به تعریف و تمجید از صدای او کرد. مار با ناراحتی گفت:
چه سود از این صدای زیبا! من نمی توانم دنیایی که برای آن آواز می خوانم
ببینم.شنیدم غروب آفتاب خیلی زیباست و همینطور طلوع آن.
اما من نمی توانم هیچ کدام اینها را ببینم!

جیرجیرک که از شنیدن حرف های مار متاثر شده بود گفت:
کرم خاکی در این جنگل زندگی می کند. او چشمانی زیبا دارد اما همیشه
غمگین است چون نمی تواند سخن بگوید. من تا به حال هیچوقت او را شاد
ندیده ام.اگر مایل باشی با او حرف می زنم تا شما دو نفر صدا و دیدگانتان
را با هم عوض کنید.

مار گفت:تو فکر می کنی او بپذیرد؟!

 جیرجیرک جواب داد: بله. مطمئنم شب و روزش را در چنین آرزویی سپری می کند.

 جیرجیرک به خانه ی کرم خاکی رفت و ماجرا را تعریف کرد.برق شادی
در چشمان اندوهگین کرم درخشید. چشمانش را به جیرجیرک داد و به
انتظار نشست.جیرجیرک چشمها را برای مار برد.مار چشمهای زیبای کرم
خاکی را روی صورتش گذاشت وبا شادی به آسمان خیره شد. جنگل و
درختان و گلها را دید و جیرجیرک را. با شادی گفت:جنگل ما چه زیباست!
تو چه موجود جالبی هستی؟ حالا می توانم همه چیز را ببینم.
آه چه دنیای زیبایی!و این آخرین جملاتی بود که مار به زبان آورد .
صدایش را به جیرجیرک داد و با شادی به تماشای دنیا نشست.
جیرجیرک به سمت لانه ی کرم خاکی به پرواز درآمد. سر راه این
هوس به سرش زد که صدای زیبای مار را امتحان کند. جیجیرک با
صدای مار  شروع به آواز خواندن کرد. اندیشید چه لذتی دارد.
مسیرش را عوض کرد و به سمت خانه ی خود رفت . و کرم خاکی
هنوز هم منتظر اوست تا در عوض دیدگان زیبایی که از
او گرفته بود، صدای زیبای مار را به او بدهد.